Het stuk speelt zich af in de huizen van een dementerende moeder en een beschadigde jonge man, met hun ‘mantelzorgers’. De beide huizen staan op zichzelf maar maken deel uit van een groter verhaal over liefde en onmacht.
De spelers maken voelbaar waar de pijn zit. Hun spel wordt gecombineerd met de frisse aanwezigheid van een ‘Grieks koor’, dat de situaties met humor en energie benadert. De goede bedoelingen van de mantelzorgconsulenten die we ‘de Pips‘ noemen, leiden niet altijd tot een gewenst effect maar hun plezierige overdrijving is zeker herkenbaar.
Een aanrader voor liefhebbers van theater en mensen die zowel persoonlijk als vanuit het werkveld te maken hebben met mantelzorg.
